Sekretarz królowej W 1945 powrócił na dwór królewski, do pracy jako jeden z sekretarzy osobistych króla. W 1952 towarzyszył ówczesnej księżnej Edynburga Elżbiecie podczas jej wizyty w Kenii, w trakcie której dowiedziała się o śmierci swego ojca i własnej sukcesji na tron. W 1953, po przejściu na emeryturę Tommy’ego Lascellesa, został głównym sekretarzem osobistym królowej i zarazem przełożonym Archiwów Królewskich. Zajmował oba te stanowiska do emerytury, na którą odszedł w 1972 roku. Adeane był zwolennikiem dość konserwatywnej wizji monarchii, z dużym naciskiem kładzionym na celebrę i godność urzędu królewskiego. Zarazem w projektach przemówień, jakie pisał dla królowej, starał się ściśle trzymać konstytucyjnej roli monarchy – apolitycznej i unikającej zaangażowania w bieżące kontrowersje.
Późniejsze życie Po odejściu z dworu otrzymał, podobnie jak wielu emerytowanych wysokich urzędników państwowych, zaproszenie do zasiadania w radach nadzorczych kilku firm. Był także osobistym przedstawicielem królowej w zarządzie Biblioteki Brytyjskiej.