jak klęski żywiołowe
Skutki braku obudowy bezpieczeństwa są widoczne w przypadku awarii w EJ Czarnobyl.
Budowa Elementami budowlanymi obudowy bezpieczeństwa jest zewnętrzna betonowa powłoka (zwykle kulista lub cylindryczna, często najbardziej widoczny element bloku reaktora jądrowego) i wewnętrzna powłoka stalowa. Do urządzeń stanowiących obudowę bezpieczeństwa zalicza się: system zraszania wnętrza obudowy (tryskacze, chłodnice, pompy i zbiorniki) i system odprowadzania gazów z przestrzeni między powłokami (filtry, komin).
Obudowy bez systemu zraszania nazywa się obudowami suchymi. Obudowy mokre posiadają system zraszania, który może korzystać z własnej pompy i zbiornika wody z dodatkami ułatwiającymi wymywanie jodu. Po wyczerpaniu się zbiornika, pompę można zasilać wodą ze studzienek drenażu obudowy (obieg zamknięty).
Obudowy reaktorów PWR Pierwsze obudowy bezpieczeństwa reaktorów wodnych ciśnieniowych były typu suchego, tj. nie posiadały systemu zraszania lub skraplania pary. Były projektowane jako odporne na wylanie się całego chłodziwa reaktora do ich wnętrza, z częściowym odparowaniem chłodziwa. Obecnie buduje się je jako obudowy typu mokrego.