Konsekwencje braku porozumienia Naziści byli gorzko rozczarowani tym, że przywództwu nie udało się wejść do rządu. Załamanie negocjacji z Hitlerem sprawiło również, że von Papen i Hindenburg stanęli przed problemem uzyskania powszechnej legitymacji swej władzy. Von Papen, przy poparciu Hindenburga, był zdecydowany rozwiązać nowy Reichstag, gdy tylko się zbierze. Miał po temu użyć – lub raczej nadużyć – uprawnienia prezydenta do rządzenia za pomocą dekretów i ogłosić, że nie będzie kolejnych wyborów. Jednak gdy we wrześniu, w chaotycznej atmosferze Reichstag w końcu się zgromadził, Hermann Göring, zgodnie z tradycją przewodniczący sesji jako przedstawiciel najliczniejszego ugrupowania, rozmyślnie zignorował próby ogłoszenia rozwiązania parlamentu przez von Papena i pozwolił komunistom na wniesienie wotum nieufności wobec rządu. Wniosek uzyskał poparcie 512 deputowanych, tylko 42 głosowało przeciw, a 5 wstrzymało się od głosu. Głosowanie dobitnie dowiodło braku poparcia dla von Papena w państwie, plan zniesienia wyborów został porzucony. W tym wypadku rząd nie widział innej możliwości, jak tylko postępować w zgodzie z konstytucją i rozpisać na listopad nowe wybory do Reichstagu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1932 w Niemczech Kategoria:Republika Weimarska 1932 1 Niemcy