Przyczyny sukcesu NSDAP Przyczyny stojące za wyborczym sukcesem nazistów z lipca 1932 r. były w zasadzie takie same jak we wrześniu 1930 r.; niemal dwa kolejne lata gwałtownie pogłębiającego się kryzysu społecznego, politycznego i gospodarczego sprawiły, że owe czynniki miały jeszcze większe znaczenie niż poprzednio. Wybory potwierdziły status partii nazistowskiej jako koalicji łączącej niezadowolonych ze zdecydowaną klasą średnią, która wyzbyła się wahania okazanego dwa lata wcześniej, kiedy to zwróciła się ku rozłamowym ugrupowaniom prawicy. W tym okresie niemal wszyscy wyborcy z klasy średniej przeszli do szeregów elektoratu partii nazistowskiej. Co drugi wyborca, który we wrześniu 1930 r. poparł ugrupowania rozłamowe przerzucił się na nazistów, podobnie jak co trzeci głosujący w poprzednich wyborach do Reichstagu na narodowców, Partię Ludową i Partię Państwową. Co piąta osoba, która uprzednio nie głosowała, tym razem udała się do urn (były to zwłaszcza kobiety), żeby oddać swój głos na nazistów. Nawet co siódmy wyborca głosujący wcześniej na socjaldemokratów, tym razem postawił na nazistów. 30% nowych zdobyczy Partii zostało uzyskanych kosztem drobnych ugrupowań prawicowych. Wśród tych wyborców było wielu, którzy w 1924 i 1928 r. poparli narodowców.