Anton Korošec (ur. 12 maja 1872 w Biserjanem, zm. 14 grudnia 1940 w Belgradzie) – ksiądz katolicki, konserwatywny polityk słoweński, wielokrotny minister w rządach Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców oraz Jugosławii, premier w latach 1928–1929.
Życiorys Anton Korošec był księdzem katolickim, uzyskał doktorat z teologii na uniwersytecie w Grazu. Był też współorganizatorem, a następnie przywódcą Słoweńskiej Partii Ludowej. Od 1906 r. jako jej przedstawiciel był posłem do austriackiej Rady Państwa. W 1914 stanął tam na czele słoweńsko-chorwackiego klubu parlamentarnego. W maju 1917 stanął na czele Klubu Jugosłowiańskiego i ogłosił deklarację nawołującą do trialistycznej reformy Austro-Węgier: zgodnie z jego koncepcją trzecim członem monarchii miało się stać państwo Słowian południowych. Został przewodniczącym powołanej 6 października 1918 r. w obliczu rozpadu Austro-Węgier Rady Narodowej Słoweńców, Chorwatów i Serbów i 28 października ogłosił niepodległość ziem Słowian południowych. 9 listopada 1918 r. wraz z Nikolą Pašiciem podpisał deklarację, w której Rada została uznana za równorzędnego partnera rządu Serbii w negocjacjach dotyczących zjednoczenia Jugosławii.