W 1824 objął stanowisko asesora nadleśnego, później nadleśnego przy Komisji Województwa Augustowskiego w Suwałkach. W 1830 roku awansował na referendarza w Wydziale Lasów Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie. W 1837 roku został tam starszym referentem, w 1846 naczelnikiem Sekcji Administracyjnej a w 1853 naczelnikiem Sekcji LeśnejAntoni Poraj, Kazimierz Janczewski, Gazeta Rolnicza, 1866, r. 6, nr 28 s. 217-220 i nr 29 s. 226-228. Było to wówczas najwyższe stanowisko w administracji leśnej Królestwa Polskiego. Wprowadzał w leśnictwie naukowe zasady racjonalnego urządzania i gospodarowania zasobami leśnymi. Jako ekspert był zatrudniany przy urządzaniu lasów łowickich, homelskich i oranienbaumskich.
thumb|Kamień pamiątkowy w Dobarzu odsłonięty 19 lutego 2014 r. Od 1837, kiedy to został zatrudniony jako profesor w swojej dawnej Alma Mater, wtedy już Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie, datuje się jego kariera pedagogiczna i naukowa. W latach 1840–1846 prowadził tam wykłady z „uprawy lasów”, a w okresie 1847–1857, „szacowania i oceniania lasów”. Był dobrym i powszechnie lubianym wykładowcą. Wydał drukiem kilka publikacji w tym podręcznik „Nauka o torfie w całej rozciągłości praktycznie wyłożona” z 1840 r.