Czasy okupacji tureckiej W 1526 roku rodzina Hédervári oddała Kocs w zastaw Benedekowi Batthyányemu. W 1553 roku otrzymują go z nadania królewskiego członkowie rodu Bakith, Pál Bakith i jego rodzeństwo. Od początku pierwszej dekady XVII w. ponownie jest własnością rodziny Török z Enyingu.
W 1594 roku Sinan Pasza, maszerując ze swoją dwustutysięczną armią z Taty w kierunku Győru, spalił wiele wsi, a między nimi także Kocs, natomiast uciekających mieszkańców pozabijał. Po tym tragicznym wydarzeniu wieś była niezamieszkana przez prawie 10 lat.
W 1612 roku jego właściciel, István Török z Enyingu, ponownie zasiedlił zniszczoną wieś.
thumb|left|260px|Widok z lotu ptaka W 1622 roku trafia w posiadanie członka rodu Nyáry, Miklósa, w 1643 roku Istvána Zichyego, a 1659 roku Jánosa Pázmándyego (z Somodoru i Szomoru).
W 1683 roku armia Kara Mustafy, maszerująca spod Wiednia w kierunku Budy, spaliła wszystkie napotkane po drodze wsie wraz z Kocsem, a ich mieszkańców, zakutych w kajdany, uprowadziła w niewolę. Pamięć o tym zdarzeniu zachowała się do dziś w nazwie mostu znajdującego się na granicy wsi tzw. Sírók hídja, czyli mostu lamentów.