W tym czasie uczestniczyła tam w otwarciu Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej, a jej relacja z tego wydarzenia ukazała się na łamach „Nowości Illustrowanych”. Dla tego tygodnika w tym roku pisała inne korespondencje ze stolicy Francji.
W malarstwie była przedstawicielką neoklasycyzmu, pozostając wierną kompozycyjnemu traktowaniu form. Prowadziła prywatną szkołę malarską we Lwowie. 20 lutego 1920 przystąpiła do zorganizowanego tego dnia Związku Plastyków we Lwowie.
Była autorką przekładu książki pt. Jezus i Judasz autorstwa Felixa Hollaendera, wydanego przez Ludowe Towarzystwo Wydawnicze we Lwowie w 1920. Jej osoba była ceniona w kręgach artystycznych i literackich, także w Warszawie. W latach 20. była uważana za jedną z najbardziej utalentowanych malarek lwowskich i za jedną z najwybitniejszych ówcześnie artystek lwowskich. W 1928 zorganizowano wystawę jej prac malarskich w Paryżu, przychylnie przyjętych przez tamtejszą krytykę.