Budynki we wnętrzu twierdzy opierają się ze wszystkich trzech stron na murach, tworząc trójkątny dziedziniec ze studnią w środku. Główna, najbardziej reprezentatywna budowla miała na piętrze dużą salę, wymienioną jako miejsce (sala audientiae), w którym został podpisany w 1434 traktat pomiędzy serbskim władcą i Wenecją. Na cele mieszkaniowe przeznaczono duży budynek, zbudowany z kamienia, oparty na wale południowym. Przy wale wzdłuż Jezavy istniały również inne budowle, najprawdopodobniej spełniające funkcje pomocnicze.
Teren przed zamkiem był przeznaczony dla miejskiej osady, zamkniętej podwójnymi wałami w kierunku wschodnim i południowym. Najważniejsza część muru obronnego (południowa) broniła miasta od strony dróg dojazdowych. Mur został wzmocniony 11 silnymi wieżami, umieszczonymi w równych odległościach. Przed murem ulokowano zewnętrzny wał ze strzelnicami oraz szeroką fosę wypełniona wodą. Mur w kierunku rzeki Jezava wzmocniony został trzema wieżami, natomiast wał w kierunku Dunaju pierwotnie miał tylko wieżę. Jakiś czas później zostały dodane kolejne cztery wieże.