W wyborach parlamentarnych w 1973 Partia Liberalna wystartowała w ramach jednej listy wyborczej z Herutem, Wolnym Centrum, Listą Państwową i Ruchem na rzecz Wielkiego Izraela jako Likud. Ugrupowanie wprowadziło do izraelskiego parlamentu 39 posłów, jeden z mandatów objął Flomin, który w ósmym Knesecie zasiadał w komisji finansów. W wyborach w 1977 uzyskał reelekcję, a w Knesecie dziewiątej kadencji zasiadał w komisjach finansów oraz spraw gospodarczych, a także w podkomisji zajmującej się ustawą Bundestagu dotyczącą odszkodowań dla ofiar Holocaustu.
28 czerwca 1977 dołączył do – powołanego osiem dni wcześniej – pierwszego rządu Menachema Begina jako wiceminister finansów w ministerstwie kierowanym przez Simchę Erlicha. Pozostał na stanowisku nieco ponad dwa lata, do 30 lipca 1979 W 1981 utracił miejsce w parlamencie. W 1986 opuścił, po trzydziestu trzech latach, Partię Liberalną i w tym samym roku znalazł się w gronie założycieli i liderów Partii Liberalnego Centrum, która nie odniosła jednak żadnych sukcesów wyborczych.
Zmarł 16 października 2019, został pochowany na cmentarzu w Ramat ha-Szaron.
Życie prywatne Był żonaty z Szoszanną, z którą miał troje dzieci.
Przypisy