W II poł. IX w. – Serbowie przyjęli chrzest
W X i XI wieku uformowały się serbskie państwa – Raszka oraz Królestwo Zety.
Na połowę XI wieku datuje się najstarsza kronika serbska pt. Historia Królestwa Słowian czyli Latopis Popa Duklanina.
Serbia między XII a XV wiekiem W XII w. wielki żupan Raszki Stefan Nemania (założyciel dynastii Nemaniciów) zjednoczył ziemie serbskie.
W 1346 król Serbii Stefan Urosz IV Duszan ustanowił Carstwo Serbskie, które zyskało władzę nad Despotatem Epiru (1348–1356), jednak utraciło m.in. Belgrad. Po śmierci cara w 1355 roku rozpadło się na kilka księstw, a wkrótce (1371) upadło.
W roku 1369 w ramach ekspansji na Bałkanach sułtan osmański Murad I zdobył Adrianopol (Edirne) i wkrótce przeniósł tam swoją stolicę. Następnie Osmanowie rozpoczęli wojnę z Bułgarami i Serbami – pokonali Serbów w bitwie nad Maricą w roku 1371. To zwycięstwo „zapewniło Osmanom większą część ówczesnego państwa bułgarskiego, podczas gdy Serbowie i Bizantyńczycy zostali sprowadzeni do statusu płacących trybut wasali osmańskiego sułtana”.