W czasie wojny polsko-bolszewickiej ochotniczo walczył w 7 Pułku Ułanów Lubelskich.

Po 1921 roku przeniósł się na stałe z Lublina do Warszawy, gdzie w 1927 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów był czołowym działaczem Akademickiego Związku Młodzieży Postępowej i (w 1924 roku) prezesem Centralnego Komitetu Akademickiego i Warszawskiej Rady Akademickiej. W 1925 roku wstąpił do Narodowej Partii Robotniczej. Kontynuował swoje zaangażowanie w OMN (był wiceprezesem Wydziału Wykonawczego OMN w 1925 roku) i „Zet” (w 1925 roku był członkiem jego Centralizacji). Po studiach pracował w dziennikarstwie, później w związkach zawodowych. W 1931 roku przeszedł do służby państwowej: w latach 1931–1935 pracował jako zastępca szefa biura prasowego Prezydium Rady Ministrów ds. gospodarczych. W latach 1935–1938 był zastępcą dyrektora i naczelnikiem Wydziału Prezydialnego, a od końca 1938 dyrektorem Gabinetu Ministra Skarbu i wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego.

W 1927 roku był współtwórcą i pierwszym prezesem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. Był również czołowym działaczem tajnego Związku Patriotycznego i Seniorem OMN, a z ich ramienia – członkiem Związku Naprawy Rzeczypospolitej. Do 1939 członek Zarządu Głównego Towarzystwa Rozwoju Ziem WschodnichRocznik Ziem Wschodnich 1939, s.