W krajach takich jak Serbia, Czarnogóra, czy Bośnia i Hercegowina nadal używano alfabetu opartego na cyrylicy.
Konstytucja Serbii z 2006 roku uznaje zapis cyrylicą za jedyny dopuszczalny i oficjalny zapis dokumentów państwowych na terenie całego kraju.
Litery dodatkowe Poniżej znajduje się lista liter stworzonych specjalnie na potrzeby zapisu języka serbskiego niewystępujących w klasycznej cyrylicy. Љ i Њ – litery stworzone przez Vuka Karadžicia ich graficzne przedstawienie jest kombinacją odpowiednio liter Л, L w pierwszym przypadku (Lj) oraz Н i N w drugim (Nj). Џ – litera oparta na znaku występującym w cyrylickim alfabecie rumuńskim, odpowiadająca dźwiękowi /ʤ/ lub połączeniu znaków дж klasycznej cyrylicy. Ћ – litera oparta na znaku występującym w XII-wiecznej głagolicy została wprowadzona na potrzeby oddania spółgłoski zwarto-szczelinowej dziąsłowo-podniebiennej bezdźwięcznej, odpowiada polskiej literze ć. Ђ – wprowadzone dla oddania dźwięku, któremu w języku polskim odpowiada dź. J – zapożyczone z alfabetu łacińskiego. Litery Ј, Љ, Њ i Џ zostały użyte również w procesie tworzenia alfabetu macedońskiego. W alfabecie serbskim w przeciwieństwie do innych opartych na cyrylicy nie występują znak miękki ь i znak twardy ъ.
Przypisy
Linki zewnętrzne internetowy słownik serbsko-angielski
S Kategoria:Serbia