Andrzej Betlej uważa, iż M. Polejowskiemu błędnie w starszej literaturze przypisywano rzeźby w ołtarzu głównym kościoła Franciszkanów w Przemyślu, w katedrze w Kamieńcu Podolskim, w kościołach św. Marcina i Bożego Ciała we Lwowie, niewielkiej figury Chrystusa Zmartwychwstałego w kościele Bernardynów w Dukli oraz struktury ołtarzy bocznych w kościele parafialnym w Buczaczu.
Przypisy
Bibliografia Andrzej Betlej: Polejowski Maciej. W: Słownik Artystów Polskich. T. 7. Warszawa, 2003, s. 374—376. [dostęp 2017-06-15] Andrzej Betlej: Polejowski Piotr, snycerz i architekt. W: Słownik Artystów Polskich. T. 7. Warszawa 2003. [dostęp 2017-01-05] Agata Dworzak. „Nie może mi Wielebny Monaster zadać, aby robota niebyła doskonała”. Kilka uwag na temat sporu Macieja Polejowskiego z bazylianami poczajowskimi. „Biuletyn Historii Sztuki”, t. 75, 2013, s. 101-114. ISSN 0006-3967. Agata Dworzak: Lwowskie środowisko artystyczne w XVIII wieku w świetle ksiąg metrykalnych i sądowych. Kraków: Wyd. Attyka, 2018, 514 s. . Zbigniew Hornung: Polejowski Maciej (2 poł. XVIII w.). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXVII/2, zeszyt 113. Wrocław — Warszawa — Kraków — Gdańsk — Łódź : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1982, s. 288–291. Zbigniew Hornung: Polejowski Piotr (zm. przed r. 1780).