Wieś powstała zapewne na samym początku XIV w. (pierwsza wzmianka: 1313 r.). Należała do średniowiecznego „państwa” feudalnego z siedzibą na Starym Zamku Liptowskim. Później poszczególne części wsi należały do kilku drobnych rodów szlacheckich, zaś osadzona w XVI/XVII w. część wałaska podlegała majątkowi Zamku Orawskiego. Usytuowana wysoko, w chłodnym mikroklimacie niekorzystnym dla rolnictwa, wieś rozwijała się powoli: w 1626 r. miała zaledwie 200 mieszkańców. Mieszkańcy zajmowali się głównie pasterstwem. W drugiej połowie XVII w. została spustoszona w czasie tzw. wojen kuruckich. W następnym stuleciu nawiedzały ją okresy nieurodzaju (słow. zamrznuté roky, np. 1716, 1776), kiedy to znaczna część populacji umierała z głodu. Od 1865 r. przez krótki okres na terenie wsi działała kopalnia rudy żelaza. Po jej likwidacji nastąpił okres masowej emigracji mieszkańców na tzw. Dolne Ziemie (dzisiejsze Węgry), a po I wojnie światowej do USA i Kanady.