Związał się z najbardziej prawicowym skrzydłem rewizjonistycznego syjonizmu. W 1924 wyemigrował do stanowiącej brytyjski mandat Palestyny. Pracował w Dolinie Jezreel i Petach Tikwie. Następnie powrócił do Polski, gdzie w latach 1931–1935 był redaktorem warszawskiej rewizjonistycznej gazety wydawanej w języku jidysz. W przededniu II wojny światowej ponownie wyjechał, tym razem na stałe, do Palestyny.
thumb|left|Uri-Cewi Grinberg (1936) W 1947 po raz pierwszy otrzymał literacką Nagrodę Bialika.
W pierwszych izraelskich wyborach parlamentarnych w 1949 dostał się do izraelskiego parlamentu z listy prawicowego Herutu. W Knesecie I kadencji zasiadał w komisji edukacji i kultury. W kolejnych wyborach stracił miejsce w parlamencie.
W 1954 po raz drugi otrzymał Nagrodę Bialika, w 1957 został laureatem Nagrody Izraela. W 1976 został uhonorowany przez Kneset na specjalnej sesji parlamentarnej. W 1977 po raz trzeci został laureatem Nagrody Bialika.
Zmarł 8 maja 1981 w Izraelu w wieku osiemdziesięciu siedmiu lat.
Był szwagrem Szemu’ela Tamira.