August Ludwig von Senarclens de Grancy (ur. 19 sierpnia 1794 w Vaud, Szwajcaria, zm. 3 października 1871 w Jugenheim) – niemiecko-szwajcarski arystokrata, baron.
Jest uważany za długoletniego kochanka wielkiej księżnej Hesji, Wilhelminy Badeńskiej oraz biologicznego ojca czwórki ostatnich dzieci księżnej, co czyniłoby go przodkiem licznych europejskich rodzin królewskich.
Życiorys Urodził się jako Auguste Louis de Senarclens de Grancy na zamku d'Etoy (siedzibie rodu de Loriol) w szwajcarskim kantonie Vaud jako pierworodny syn spośród 3 braci i 4 sióstr małżeństwa Cesara Augusta, barona von Senarclens de Grancy (ur. 1763) i Élizabeth Claudine Marie-Rose de Loriol (ur. 1773).
Książę Hesji Ludwik II uczynił go swym koniuszym. Małżeństwo księcia Ludwika i księżnej Wilhelminy trwało w kryzysie. Ostatnie dziecko pary książęcej urodziło się w 1809. W 1820 doszło do separacji księcia i jego małżonki. Księżna Wilhelmina przeprowadziła się do zakupionego przez męża zamku Heiligenberg. Jednocześnie August został jego szambelanem. Mimo separacji pary książęcej w ciągu 4 kolejnych lat księżna urodziła czwórkę dzieci: Amalia Elżbieta (20 maja 1821–27 maja 1826) córka (ur. i zm. 7 czerwca 1822) Aleksander (1823–1888), mąż Julii Hauke, córki hr.