Po zakończeniu odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika administracji, dział gospodarczy, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem Okręgowego Zakładu Gospodarczego nr VIII w Toruniu. Następnie przeniesiony do korpusu artylerii i zweryfikowany w stopniu porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1924, 1928 był oficerem 6 pułku artylerii polowej w Krakowie. Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W 1932 był oficerem w kadrze Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 27. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Przed 1939 był kwatermistrzem i II zastępcą dowódcy 28 pułku artylerii lekkiej w Zajezierzu. Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej pełnił funkcję dowódcy oddziału nadwyżek tej jednostki.