Został absolwentem Akademii Górniczej Krakowie. Ukończył studia z tytułami magistra oraz inżyniera górnictwa. Na początku lat 30. był zastępcą kierownika kopalni Biały Szarlej w Brzezinach Śląskich. Wówczas był członkiem koła katowickiego Stowarzyszenia Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych, oddziału Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego w Królewskie Hucie. W 1938 pracował w kopalni „Orzeł Biały” i udzielał się nadal w działalności harcerskiej.

Pod koniec lat 50. zamieszkiwał przy ulicy Rybnickiej 3 w Katowicach. Pełnił stanowisko dyrektora przedsiębiorstwa materiałów podsadkowych w Katowicach – . Był twórcą wynalazku pod nazwą taśmowe urządzenie załadowcze, zgłoszonego w grudniu 1964 i opatentowanego we wrześniu 1967 przez Urząd Patentowy PRL (właścicielem patentu zostały Biura Projektów Przemysłu Węglowego Przedsiębiorstwo Państwowe).

W publikacji pt. Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958 ukazały się jego wspomnienia zatytułowane Harcerze sanoccy (1912–1918). (Ze wspomnień inż. Mieczysława Kwaśniewicza). Jego żoną została Maria.

Odznaczenia i ordery Złoty Krzyż Zasługi (1955, za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie przemysłu węglowego).

Przypisy

Bibliografia