Tekst Tekst rękopisu nie cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu i nie był dotąd publikowany, reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Aland nie zaklasyfikował go do żadnej Kategorii rękopisów Nowego Testamentu. Rękopis nie był też badany przy pomocy Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów.
Rękopis zawiera teksty wątpliwe lub kwestionowane w innych rękopisach. Zawiera tekst o znakach czasu z Mt 16,2b-3 bez jakiegokolwiek oznakowania przy pomocy asterysku czy obelisku, zawiera tekst o krwawym pocie Jezusa w Ogrójcu w Łk 22,43-44 bez jakiegokolwiek oznakowania. Zawiera Perykopę adulterę w J 7,53-8,11 bez jakiegokolwiek oznakowania.
Historia thumb|Codex Beratinus 2, Ewangelia Mateusza Pierre Batiffol datował rękopis na X wiek. Datę tę powtórzył za nim Gregory. Obecnie INTF datuje go na wiek IX. Dion Tushi, albański profesor, datował go na drugą połowę IX wieku, ze wskazaniem na ostatnie dekady IX wieku. Datowanie oparł na wczesnym charakterze minuskuły oraz stosunkowo słabo jeszcze udekorowanych inicjałach. Na rzecz takiego datowania przemawia porównanie z minuskułem 565. Rękopis powstał prawdopodobnie w cesarskim skryptorium w Konstantynopolu lub w Azji Mniejszej w czasach renesansu macedońskiego.