elater zaisanicus – wschodni Kazachstan (basen jeziora Zajsan), północno-zachodnia Chińska Republika Ludowa (północna część Kotliny Dżungarskiej w Sinciang) i południowo-zachodnia Mongolia.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1828 roku niemiecki przyrodnik Martin Lichtenstein, nadając mu nazwę Dipus elater. Holotyp pochodził z wybrzeża Morza Aralskiego, w obwodzie kyzyłordyńskim, w Kazachstanie.
Takson ten wcześniej był zaliczany do rodzaju Allactaga, a później Paralactaga, który okazał się młodszym synonimem Scarturus. Morfologicznie i genetycznie S. elater należy do podrodzaju Microallactaga, grupy siostrzanej podrodzaju Paralactaga. Rekonstrukcje molekularne pozwoliły na wyodrębnienie co najmniej trzech głęboko rozbieżnych, częściowo sympatrycznych linii w Iranie i Kazachstanie, które z pewnością są odrębnymi, ukrytymi gatunkami, ale obecna wiedza nie pozwala na rozgraniczenie tych form ani oszacowanie poziomu heterogeniczności genetycznej w obrębie każdej z nich. Formy aralychensis i indicus są prawdopodobnie również odrębnymi gatunkami (ten ostatni prawdopodobnie zawiera S. toussi jako podgatunek lub synonim). Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają sześć podgatunków.