Portret Ceána Bermúdeza siedzącego w fotelu prawdopodobnie powstał w 1786 z okazji jego ślubu z Manuelą Camas y de las Heras jako pendant do Portretu markizy Bermúdez. Możliwe są także inne daty powstania wskazujące na okres 1790–1798, w którym Ceán przebywał na wygnaniu w Sewilli; m.in. podczas pierwszej podróży Goi do Andaluzji w latach 1792–1793, drugiej w latach 1796–1797 lub po powrocie Ceána do Madrytu w 1798. Jednak późniejsze daty są mało prawdopodobne, gdyż na portrecie Ceán wygląda na młodszego niż na rysunku sangwiną, który Goya wykonał ok. 1798–1799.
Znajomość artysty z Ceánem Bermúdezem zaowocowała ważnym zamówieniem na portrety dygnitarzy powstałego w 1782 Banku Narodowego San Carlos, instytucji finansowej poprzedzającej obecny Bank Hiszpanii. W późniejszych latach Ceán Bermúdez brał czynny udział w publikacji rycin Goi, m.in. zbiorów Tauromachia i Okropności wojny.