Technika tkania i wzornictwo Tradycyjne dywany azerskie tkane są ręcznie przez kobiety na krosnach a sztuka ich tkania przekazywana jest ustnie z pokolenia na pokolenie. Przy ich produkcji stosowany jest węzeł symetryczny, zwany też węzłem tureckim czy węzłem typu giordi. Ukończony dywan jest zawsze uroczyście zdejmowany z krosna.
Różne rodzaje dywanów nazywane są najczęściej od nazw regionów i miejscowości gdzie są produkowane: Szyrwan – dywany z reguły o małych rozmiarach wytwarzane w regionie Szyrwanu. Dywany produkowane przed 1925 rokiem, wytwarzane były z wełny barwionej naturalnymi barwnikami, a ich wzory obejmowały ośmioramienne gwiazdy, krzyże i płomienie mir-e bute, a także stylizowane postaci ludzi i zwierząt. Współczesne dywany tego typu produkowane są na osnowie bawełnianej z przędzy sztucznie barwionej. Quba – dywany wytwarzane w regionie miasta Quba w północnym Azerbejdżanie, przede wszystkim w miejscowościach w pobliżu Pirəbədil, Dəvəçi, Qonaqkənd, Zeyvə, Qaraqaşlı i Qusar, które dały nazwę kolejnym rodzajom dywanów wyróżniających się szczególnie wysoką jakością splotu: Pirəbədil – charakteryzuje się silnie zgeometryzowanym wzorem kwiatowym na tle o barwie niebieskiej lub koloru kości słoniowej Qonaqkənd – z medalionem w części środkowej Qaraqaşlı – wyróżnia się obecnością licznych elementów z perskich