Przed 1914 działał w organizacjach patriotyczno-niepodległościowych w Sanoku. Był działaczem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1912, do sanockiego „Sokoła” należał wówczas także jego ojciec), w wydziale którego był zastępcą sekretarza i bibliotekarza (1919). Działał w Towarzystwie Młodzieży Polskiej „Znicz” (np. w 1905 wygłaszał wykłady; pt. Konstytucja w Rosji i jej znaczenie, O samodzielności Galicji), w styczniu 1906 został wybrany członkiem wydziału. Został zaprzysiężony członkiem założonej w 1911 Komendy Miejscowej „Armii Polskiej” w Sanoku, skupiającej byłych członków „Znicza”, był współorganizatorem kursu podoficerskiego, pełniąc funkcje instruktora ds. nauczania teorii strzelania, służby polowej, taktyki i musztry (wraz z nim w komendzie działali Bronisław Praszałowicz, Władysław Żarski – wszyscy trzej byli pracownikami w sferze prawa - sądownictwa bądź adwokatury)Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s.