W czasie kampanii wrześniowej brał udział w obronie Stolicy w 2. kompanii Batalionu Stołecznego. 28 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej, skąd najprawdopodobniej uciekł już 7 października. Po powrocie do domu w tzw. „łapance” został aresztowany przez Niemców i wywieziony na roboty w głąb Rzeszy.
Od 2 października 1941 r. do 2 września 1942 przebywał w niemieckim więzieniu. Później trafił do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie, gdzie przybywał do 1 maja 1945 r.
Pod koniec roku kończącego II wojnę światową powrócił do Krotoszyna, gdzie powołał do życia kilka zespołów muzycznych i pełnił funkcję kapelmistrza. W latach 1948–1952 kierował orkiestrą dętą przy Cukrowni w Zdunach, a w latach 1952–1957 orkiestrą przy zakładach TOR w Krotoszynie. W roku 1957 objął funkcję kapelmistrza orkiestry przy zakładach mechanicznych Bumar w Łabędach. Tam rozwinął swoją działalność artystyczną i pedagogiczną w zespołach związkowych i w szkołach przyzakładowych.
W 1979 przeszedł na emeryturę, pracując wcześniej w Bumarze Łabędy.
Po wybudowaniu domu zamieszkał w Paczynie na Śląsku, skąd w drugiej połowie lat 80. wrócił do Krotoszyna i zamieszkał na osiedlu Korczaka. Niemal do końca życia aranżował utwory muzyczne.