6 listopada 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika, z zaliczeniem do Rezerwy armii, z jednoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny, aż do demobilizacji, z przydziałem do Stacji Zbornej w Warszawie. 12 listopada 1919 roku został „przydzielony czasowo, aż do reaktywacji jako tymczasowy dowódca Obozu Jeńców Nr 1 w Strzałkowie”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 97 z 27 grudnia 1919 roku, poz. 4055, 4077.. Na tym stanowisku został 22 maja 1920 roku zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę na stanowisku komendanta Obozu Internowanych Nr 5 w Szczypiornie, a jego oddziałem macierzystym był 56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie.
10 sierpnia 1921 roku został komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień w Inowrocławiu. 1 listopada tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Później został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie generałów.