Zenon Bogumił Gajewski (ur. 27 maja 1928 w Margoninie, w powiecie chodzieskim, zm. 7 listopada 2000 w Warszawie) – polski geolog, specjalista w zakresie geologii złóż surowców mineralnych, zwłaszcza surowców skalnych.
Młodość Ojciec Jan zginął w czasie okupacji w obozie koncentracyjnym w Mauthausen.
Lata dziecięce Zenon Gajewski spędził w Ostrowie Wielkopolskim. Podczas okupacji od 14 roku życia pracował jako młodociany pomagając rodzinie. W 1943 złożył przysięgę żołnierską Armii Krajowej, w której służył jako łącznik.
Po wojnie uczył się w gimnazjum i liceum w Ostrowie Wielkopolskim. Egzamin maturalny zdał w 1949. W tym samym roku rozpoczął studia w Zakładzie Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył je już na nowo powstałym Wydziale Geologii UW, w październiku 1953. Otrzymał dyplom magistra ze specjalnością geologia i paleontologia.