Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Émeraude” (Q41) Arsenal de Cherbourg październik 1903 6 sierpnia 1906 październik 1908 „Opale” (Q42) 20 listopada 1906 1908 „Rubis” (Q43) 26 czerwca 1907 1909 „Saphir” (Q44) Arsenal de Toulon 6 lutego 1908 „Topaze” (Q45) 2 lipca 1908 1910 „Turquoise” (Q46) 3 sierpnia 1908 grudzień 1910
Dane taktyczno–techniczne Jednostki typu Émeraude były małymi okrętami podwodnymi o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wynosiła 44,9 metra, szerokość 3,9 metra i zanurzenie 3,6 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 392 tony, a w zanurzeniu 425 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa silniki Diesla o łącznej mocy 600 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Sautter-Harlé o łącznej mocy 450 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 11,5 węzła na powierzchni i 9,25 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2000 Mm przy prędkości 7,25 węzła w położeniu nawodnym oraz 100 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.