W kampanii wrześniowej walczył jako dowódca plutonu w 14 Pułku Ułanów i w czasie walk został ranny. Po leczeniu zabrano go ze szpitala wojskowego w Warszawie i osadzono w lutym 1940 r. w oflagu. Przez okres wojny zmieniały się miejsca jego osadzenia, ostatecznie na wolność wyszedł w maju 1945 r. W oflagu brał udział w nauczaniu na tajnych kursach uniwersyteckich. Po powrocie do kraju rozpoczął w grudniu 1945 r. pracę na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego i szybko awansował, od starszego asystenta, przez adiunkta (1946 r.), zastępcę profesora (1948 r.) po profesora nadzwyczajnego (1956 r.). W pierwszych latach organizował z rozpro­szonych zbiorów bibliotekę dla obu katedr prawa cywilnego UWr. Pełnił liczne funkcje na uczelni, w tym prodziekana (1950–1951) i dziekana Wydziału Prawa i Administracji (1958–1959), członka senatu UWr i prorektora (1952–1954).