W nawiasie podano liczbę zbadanych osobników. Płeć Długość ciała [mm] Rozpiętość skrzydeł [mm] Masa ciała [g] Długość skrzydła [mm] Długość ogona [mm] Długość skoku [mm] Długość dzioba [mm] ♂ 140,9–153 (n=3) 255–259 (n=3) 17,2–23,5 (n=7) 83,8–90 (n=13) 47,9–52,5 (n=14) 15,6–17,8 (n=14) 17–19,6 (n=13) ♀ 144–155 (n=3) 250 (n=3) 19,7–22,1 (n=2) 81,3–87,7 (n=7) 44,8–49 (n=7) 16,4–17,5 (n=7) 18,6–20,1 (n=6) Większość upierzenia ma barwę szaroniebieską (ołowianą), ciemniejszą niż u wszystkich białobrzuchych kowalików zwyczajnych. Występuje ciemny pas po bokach głowy, węższy i krótszy w porównaniu do kowalików zwyczajnych. Jasna barwa czoła i paska nad ciemnym paskiem ocznym słabo zaznaczona lub nieobecna. Występują jasne końcówki pokryw skrzydłowych większych. Boki ciała kasztanowe, środek brzucha zawsze czysto biały. Spód skrzydeł jest ołowianoszary, co odróżnia kowaliki białoczelne od innych azjatyckich kowalików, u których ten ma barwę białawą lub jasnoszarą. Nie występuje dymorfizm płciowy przejawiający się w odmiennej barwie pokryw podogonowych u samców i samic;