Po ukończeniu studiów w 1952 otrzymał dwa dyplomy: magistra chemii oraz ukończenia studiów wyższych I stopnia w zakresie mineralogii. Dyplom magistra w tej drugiej specjalności otrzymał na podstawie pracy Wpływ pierwiastków śladowych na trwałość siarczku miedziowego, wykonanej pod kierunkiem prof. Alfonsa Krausego.
Praca Na podstawie nakazu pracy Tadeusz Depciuch został w styczniu 1953 zatrudniony w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego na stanowisku geologa, a w 1955 przeniesiony do nowo utworzonego Centralnego Zarządu Kopalnictwa Surowców Chemicznych. Zajmował się opracowywaniem planów robót rozpoznawczych i poszukiwawczych takich surowców, jak piryt, arsenopiryt, baryt, fluoryt, gipsy, anhydryty, fosforyty, ziemie krzemionkowe oraz ochry.
W miarę napływu geologów, którzy przejmowali te prace w swoich kopalniach, działalność Depciucha nabierała coraz bardziej urzędniczego charakteru. Ponieważ mu to nie odpowiadało, to mimo awansu na Zastępcę Głównego Geologa Resortu wystąpił o przeniesienie do Instytutu Geologicznego w Warszawie.