w 1886 roku w katalogu muzeum za autora obrazu uznawano naśladowcę Rembrandta. Dopiero w 1898 roku nadano obrazowi obecną atrybucję. W 1954 roku, historyk Anna Dobrzycka w opracowaniu Gerrit Willemsz. Horst w poznańskich zbiorach błędnie jeszcze przypisywała autorstwo Gerritowi Willemszowi HorstowiAnna Dobrzycka Gerrit Willemsz. Horst w poznańskich zbiorach w Biuletyn Historii Sztuki XVI, 1954, nr 4, s.475-479. Wcześniejszą atrybucję potwierdziły jednak dwie inne powojenne publikacje: katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Warszawie z 1956 roku pt. Rembrandt i jego krągRembrandt i jego krąg, Muzeum Narodowe w Warszawie 1956, s.124-125 i opracowanie Adama Chudzikowskiego z 1958 Wystawa Rembrandtowska w Muzeum Narodowym w WarszawieAdam Chudzikowski, Wystawa Rembrandtowska w Muzeum Narodowym w Warszawie, "Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie", III, 1958, s. 454.
Atrybucję de Wetowi nadano po analizie szeregu innych jego dzieł. Podobieństwa wykazano głównie z Bałwochwalstwem Salomona z Muzeum w Lille, gdzie występują identyczne elementy architektoniczne i jej niefunkcjonalność oraz szereg analogii w typach twarzy.