Podobne objawy mogą pojawiać się również na szypułkach i działkach kwiatów.
Epidemiologia Zarodniki patogenu zimują w pozostawionych w glebie resztkach pomidorów, oraz na konstrukcji szklarni czy tunelu foliowego. Do liści wnikają przez aparaty szparkowe. Rozwojowi choroby w uprawach pod osłonami sprzyja duża wilgotność powietrza i mniejsza ilość światła, ponadto obecność konstrukcji umożliwia przetrwanie zarodników. Na niezdezynfekowanych konstrukcjach i sprzęcie mogą one przetrwać kilka miesięcy, czyli przez okres od usunięcia roślin do nasadzenia nowych. W sezonie wegetacyjnym dochodzi do infekcji wtórnych – zarodniki wytworzone na porażonych liściach roznoszone są przez prądy powietrzne, wraz z kroplami wody podczas deszczowania, jak również na rękach ludzi i sprzęcie podczas wykonywania prac pielęgnacyjnych. Niezbędny do ich kiełkowania czas zwilżenia liści wynosi 2-3 godz, ale zarodniki mogą kiełkować także na liściach niezwilżonych, ale przy dużej wilgotności względnej powietrza. Istnieje związek między wilgotnością, temperaturą powietrza i możliwością kiełkowania zarodników. W temperaturze 15 °C infekcja następuje dopiero przy wilgotności powyżej 90%, w 20 °C wystarcza wilgotność powietrza około 75%. Przy wilgotności 60–65% zarodniki nie kiełkują.