Klasztor oo. klaretynów w Krzydlinie Małej, składa się z Domu Zakonnego z Nowicjatem, Centrum Spotkań i Dialogu oraz Domu Rekolekcyjnego.
Historia
W XIII w. książę Henryk Brodaty osadził we wsi Kanoników Regularnych św. Augustyna. Własność tego zakonu została potwierdzona w 1250 r. bullą papieską papieża Innocentego III. Klasztor działał do 1810 r., kiedy Królestwo Prus sekularyzowało klasztor krzydliński i zlikwidowało również tutejsze probostwo.
Reaktywacja krzydlińskiego klasztoru nastąpiła w drugiej połowie XX w. Pod koniec lat 1970., w związku z szybko wzrastającą liczbą klaretynów w Polsce, zakon objął parafię w Krzydlinie Małej z celem utworzeniu tu Klaretyńskiego Centrum Duchowości. W 1978 r. rozpoczęto remont zabytkowej plebanii z ok. 1700 r. (miała się stać domem zakonnym oraz siedzibą nowicjatu). Rozpoczęto także budowę nowego domu rekolekcyjnego oraz nowej plebanii wraz z budynkami gospodarczymi. Autorem projektu był Zenon Nasterski, wrocławski architekt i autor wielu współczesnych budowli sakralnych. Prace remontowo-budowlane trwały do sierpnia 1985 r., a rok później oficjalnie erygowano Dom Zakonny (Nowicjacki).