Wyjechał następnie na studia chemiczno-fizyczne do Lipska. Pracował na tamtejszym Uniwersytecie u Wilhelma Ostwalda, którego pracę O podstawach naukowych chemii fizycznej jeszcze w czasach studenckich wraz z kolegą Władysławem Michalskim przełożył na język polski. Na Uniwersytecie w Lipsku otrzymał stopień chemika na podstawie pracy z chemii fizycznej. W 1904 zaczął uczęszczać na wykłady geografii u Friedricha Ratzla. Po jego śmierci wyjechał w 1905 na Sorbonę w Paryżu i został słuchaczem wykładów z geografii u Paula Vidal de la Blache’a, geologii u Alberta de Lapparent i Verlaina. Studia te kontynuował następnie w Wiedniu u Albrechta Pencka i Viktora Uhliga.
W 1906 powrócił do Warszawy. Wkrótce za udział w konspiracji został aresztowany i wydalony za granicę. W 1907 osiadł w Szwajcarii. Przebywał tam do końca pierwszej wojny światowej. Podjął studia na Uniwersytecie w Lozannie u prof. Maurice’a Lugeona, głównie geografii fizycznej. W 1911 uzyskał doktorat na podstawie pracy Contribution à l’étude des cônes de déjection dans la valée du Rhône (o stożkach nasypowych doliny Rodanu).