WŁ10 (ros. ВЛ10) – seria szerokotorowych dwuczłonowych towarowych lokomotyw elektrycznych produkowanych od 1961 roku przez ponad 33 lata w ZSRR, później Rosji i Gruzji. Początkowo produkowane były zakładach TEWZ w Tbilisi, a od 1967 roku również w zakładach NEWZ w Nowoczerkasku. Oznaczenie lokomotywy pochodzi od inicjałów Włodzimierza Lenina.
Historia Wprowadzone do użytku w latach 50. lokomotywy WŁ8 nie spełniły oczekiwań kolei radzieckich z uwagi na niską moc, zbyt sztywne zawieszenie oraz duży poziom hałasu w kabinie. Ponadto, dążono do zunifikowania lokomotyw elektrycznych na prąd stały i przemienny. Z tego względu postanowiono opracować nowy typ lokomotywy dwuczłonowej pracującej na prąd stały, a zadanie to Ministerstwo Kolei powierzyło Tbiliskiej Fabryce Elektrowozów (TEWZ) im. W. Lenina w Tbilisi w ówczesnej Gruzińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. Naczelnym inżynierem biura konstrukcyjnego TEWZ był G. Czirakadze. Projekt, początkowo oznaczony T8 (Tbiliski, 8-osiowy), opracowano w 1960 roku. Prototyp o oznaczeniu T8-001 został oddany do eksploatacji próbnej w 1961 rokuHistoria i opis lokomotywy na stronie Kolei rosyjskich .