Od 1922 do listopada 1924 był komisarzem wojskowym (wojenkomem) obwodu turkmeńskiego, od 30 października 1924 do 14 lutego 1925 członkiem Biura Organizacyjnego Komunistycznej Partii Turkmenistanu i jednocześnie od 5 listopada 1924 do 15 lutego 1925 członkiem Komitetu Rewolucyjnego Turkmeńskiej SRR i od listopada 1924 do października 1926 komisarzem Turkmeńskiej SRR i zastępcą pełnomocnika Rady Wojskowo-Rewolucyjnego ZSRR przy Radzie Komisarzy Ludowych Turkmeńskiej SRR. Od października 1926 do maja 1930 był dowódcą i komisarzem 31 Dywizji Strzeleckiej, od maja 1930 do sierpnia 1941 starszym wykładowcą katedry historii wojskowości, taktyki ogólnej i historii wojny domowej i Armii Czerwonej Akademii Wojskowej im. Frunzego, 5 grudnia 1935 otrzymał stopień kombryga, a 4 czerwca 1940 generała majora. Do 1937 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego, potem do 1938 był słuchaczem kursów przy Akademii Sztabu Generalnego.