mały|Podpis Johna Keatsa Hyperion – nieukończony poemat epicki angielskiego poety romantycznego Johna Keatsa. Temat utworu został zaczerpnięty z mitologii greckiej. Epos przedstawia sytuację po tym, jak Jupiter strącił z tronu niebios swojego ojca, Saturna, przejmując jego najgroźniejszą broń, piorun. Tytułowy Hyperion jest tytanem, który miałby przewodzić walce o odzyskanie panowania nad światem przez zdetronizowanego Saturna. Poemat jest napisany wierszem białym (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, używanym wcześniej w wielkiej epice przez Johna Miltona. Wpływ Miltona jest łatwo dostrzegalny w stylu poematu. Pisał nim w jednym ze swoich listów sam poeta. Istnieją dwie wersje utworu: Hyperion i The Fall of Hyperion: A Dream.
Deep in the shady sadness of a vale Far sunken from the healthy breath of morn, Far from the fiery noon, and eve's one star, Sat gray-hair'd Saturn, quiet as a stone, Still as the silence round about his lair; Forest on forest hung about his head Like cloud on cloud. No stir of air was there, Not so much life as on a summer's day Robs not one light seed from the feather'd grass, But where the dead leaf fell, there did it rest.