W 1939 był dowódcą Batalionu Obrony Narodowej „Stanisławów” i jednocześnie komendantem 48 Obwodu Przysposobienia Wojskowego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą Batalionu ON „Stanisławów”. Następnie został mianowany dowódcą pododcinka „Stryj” zastępując ppłk. Władysława Ziętkiewicza. W toku dalszego przebiegu wojny obronnej wskutek reorganizacji 14 września został mianowany dowódcą 3 pułku Obrony Narodowej, sformowanego w strukturze Grupy „Stryj”. 20 września jednostka przekroczyła granicę polsko-węgierską w okolicy Przełęczy Wyszkowskiej.
Po zakończeniu wojny został oficerem ludowego Wojska Polskiego. W 1947 był w stopniu podpułkownika. Do końca życia był pułkownikiem w stanie spoczynku.
Był żonaty z Antoniną (1898–1995), miał synów.
Zmarł 22 września 1983, pochowany na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie (sektor XVI-2-1).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (16 kwietnia 1947) „za wybitne zasługi położone w obronie ładu i bezpieczeństwa kraju”. Srebrny Krzyż Zasługi (25 maja 1929)M.P. z 1929 r. nr 123, poz.