Gatunki saprofityczne L. biflexa L. vantielii L. wolbachii L. terpstrae L. kmetyi L. yanagawa L. meyeri L. genomspecies 3 L. genomspecies 4 L. genomspecies 5
Gatunki o cechach pośrednich L. licerasiae L. inadai L. wolffii L. fainei L. broomi
Na podstawie 16S rRNA opracowano następujący kladogram.
Epidemiologia Krętki te występują powszechnie na całym świecie. Zakażają dwa rodzaje gospodarzy: organizmy stanowiące rezerwuar bakterii (u których bakteria zazwyczaj nie powoduje żadnych zmian chorobowych) lub gospodarzy przypadkowych. Endemiczne zakażenia, które mają charakter przewlekły, dotyczą gatunków, które są naturalnymi rezerwuarami. Najczęściej są nimi gryzonie lub inne małe ssaki. Mogą to być również konie, świnie, bydło, psy, koty, ponadto dzikie zwierzęta. Obecność leptospir zazwyczaj nie wywołuje u nich żadnych objawów. Bakterie kolonizują kanaliki nerkowe i są wydalane z moczem w znacznych ilościach. Prowadzi to do skażenia wód, wilgotnej gleby oraz roślin. W środowisku zewnętrznym krętki te mogą przeżyć do 6 tygodni. Zanieczyszczona woda, rośliny lub gleba mogą stać się źródłem zakażenia dla przypadkowych gospodarzy, którymi mogą być psy, ludzie lub zwierzęta hodowlane. Szczególnie często gospodarzem dla Leptospira są przedstawiciele myszowatych.