264. lata 1634–1710 – wieś była w rękach starostów libuskich, rodziny Rejów. W 1634 wieś przejął Andrzej Rej z Nagłowic wnuk poety Mikołaja, sekretarz króla Władysława IV, starosta libuski. Po nim jego syn Mikołaj w latach 1640–49. W latach 1649–1683 wieś dzierżawił drugi syn Andrzeja Władysław Rej wojewoda lubelski, starosta libuski i płacił podatek w wysokości 177 florenów (od takiego samego majątku jak w 1629 roku)Stefan Inglot – redakcja, Rejestr poborowy województwa krakowskiego z roku 1680 wraz z aneksem miast według rejestru z roku 1655, Wrocław 1959. Wrocławskie Towarzystwo Naukowe, Tom II, str. 290, a po jego śmierci w latach 1683–84 jego żona Teofila (z Gorajskich). Następnie ich syn Jan Rej w latach 1684–1709, a po jego śmierci w latach 1709–1710 jego żona de Braun SinnickaTadeusz Ślawski, Siepietnica, Skołyszyn 1996, str. 19, 22. 1710 – na mocy zrzeczenia przejął wieś Józef Sierakowski starosta olszański. 1731 – tenutariuszem Przysiek był Jerzy Ignacy Lubomirski starosta libuski. 1754 – dzierżawcą był Józef Jordan. 1768 – tenutę trzymał Wilhelm Siemieński starosta biecki i libuski. 1772 – starostwo trzcinickie dzierżawili Wilhelm (1722–1802) i Petronela (z Reklewskich) SiemieńscySylwester Polakowski, Pozostałości założeń dworskich województwa podkarpackiego, Krosno 2012, str. 149, 151.