Znaczenie uroplakin w medycynie i biologii Białka te odgrywają niezwykle istotną rolę przy infekcjach dróg moczowych. 85% przypadków bowiem to infekcje związane z bakterią Escherichia coli. U bakterii tej zaobserwowano bowiem bogate w mannozę odcinki fimbrii (FimH) oraz kompleksy tych odcinków (FimH-FimC), dzięki którym bakterie te są w stanie związać się z płytkami uroplakin, konkretnie z cząsteczką UPK Ia. Bardzo ścisłe przyleganie tych bakterii do ścian dróg moczowych uniemożliwia ich usunięcie na drodze mikcji.
Podwyższona ekspresja białek UPK II i UPK III jest współcześnie markerem diagnostycznym przy nowotworach dróg moczowych, aczkolwiek przyczyny istnienia takich zmian w ekspresji nie są poznane. Pewne jest jednak, że nie można wiązać poziomu tychże białek ze stadium nowotworu. Uroplakiny (głównie II) stosuje się także, ze względu na ich specyficzne występowanie, jako wektory dla leków tychże schorzeń.
Udowodniona jest także korelacja pomiędzy nadekspresją mRNA kodującego UPK III, a występowaniem cofania się moczu w obrębie dróg moczowych.
Uroplakiny są stosowane także przy różnicowaniu komórek macierzystych. Ich występowanie w badanej próbce oznacza, że zawiera ona komórki finalnie zróżnicowane w nabłonek pośredni (urotelium).
Przypisy
Kategoria:Glikoproteiny Kategoria:Białka transbłonowe Kategoria:Urologia