Od 1945 mieszkał w Sopocie, pracując w Ministerstwie Aprowizacji i Handlu – przedstawiciel ministerstwa do spraw UNRRA, będąc dyrektorem technicznym: w 1945 Fabryki Przemysłu Tłuszczowego „Amada” w Gdańsku, wówczas odbudował przemysł tłuszczowy w Gdańsku, Gdyni i Nowym Dworze Gdańskim, Portowych Zakładów Przemysłu Olejarskiego i Tłuszczowego (1946–1949). W 1946 został doradcą technicznym w Centralnym Zarządzie Przemysłu Tłuszczowego.
W latach 1947–1975 pracował na Politechnice Gdańskiej, pełniąc funkcje: prorektora do spraw nauki (1952–1954 i 1960–1966); prodziekana Wydziału Chemicznego (1951–1952), kierownika Katedry Technologii Tłuszczów (1949–1951), kierownika Katedry Chemii i Technologii Tłuszczów (1951–1975) i dyrektora Instytutu Chemii i Technologii Organicznej i Żywnościowej, Zakładu Chemii i Technologii Tłuszczów (1969–1975).
Stopień doktora otrzymał w 1935 na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej, w 1949 został powołany na stanowisko zastępcy profesora na Politechnice Gdańskiej, w 1954 – na stanowisko docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1958, a tytuł profesora zwyczajnego w 1964.