W latach 1990–1993 prokurator w Prokuraturze Wojewódzkiej w Białymstoku, zaangażowany w rehabilitację osób skazanych w stalinowskich procesach pokazowych oraz w niewyjaśnionych morderstwach na opozycjonistach z lat 80. XX w. Od lipca 1993 do marca 1994 prokurator apelacyjny (tworzył Prokuraturę Apelacyjną w Białymstoku). Od 13 grudnia 2000 członek honorowy Klubu Więzionych, Internowanych, Represjonowanych.
Zmarł 21 listopada 2009 w Białymstoku.
Działalność opozycyjna W 1981 doradca NSZZ „Solidarność”/ZR Białystok i Wojewódzkiego Komitetu Założycielskiego NSZZ RI „Solidarność” w Białymstoku.
Po 13 grudnia 1981 obrońca ponad 40 działaczy podziemia przed sądami powszechnymi i wojskowymi, m.in. w procesie 21 oraz studentów białostockich uczelni: Michała Bojanowskiego, Tomasza Kleszczewskiego oraz Ryszarda Augustyniaka, Jana Beszty-Borowskiego, Krzysztofa Burka, Andrzeja Kuczyńskiego, Mariana Leszczyńskiego, Ryszarda Szczęsnego, braci Marka i Romana Wilków. W 1982 był przesłuchiwany i zastraszany. W 1988 pełnomocnik procesowy Komitetu Założycielskiego „Solidarność” Fabryki Przyrządów i Uchwytów Ponar-Bial w Białymstoku oraz PSS Społem w Łapach.