Od listopada 1942 do lutego 1944 dowodził 1209 pułkiem artylerii Armii Czerwonej. Następnie dowódca 93 Brygady Artylerii. Skierowany do ludowego Wojska Polskiego w sierpniu 1944. Od 6 września 1944 do września 1945 dowodził 2 Łużycką Dywizją Artylerii, uchwałą Prezydium KRN z 30 grudnia 1944 otrzymał stopień generała brygady. W 1945 brał udział w walkach na 1 Froncie Białoruskim i 1 Froncie Ukraińskim. 10 października 1945 powrócił do Związku Radzieckiego, do dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej.
Ordery i odznaczenia Order Lenina (21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru – trzykrotnie (2 marca 1938, 3 listopada 1944, 29 czerwca 1945) Order Czerwonej Gwiazdy – dwukrotnie (11 sierpnia 1943, 27 października 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Suworowa II klasy - dwukrotnie (29 i 31 maja 1945) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (11 maja 1945)M.P. z 1945 r. nr 6, poz. 26 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”.
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t.