Tym niemniej w Głównym Zarządzie Przemysłu Lotniczego podjęto decyzję o kontynuowaniu projektu. Do zakładu numer 21 wysłano pismo nakazujące wyprodukowanie krótkiej serii samolotów Nr 7211. Był to jednak okres wielkiej czystki w historii Związku Radzieckiego z jednej strony, a z drugiej, pismo nigdy nie dotarło do zakładów, ginąc gdzieś po drodze. W tej sytuacji, gdy nikt nie mógł być pewny swojego losu, sam inicjator budowy samolotu Ałksnis padł ofiarą czystek i przy braku oficjalnej decyzji, przy projekcie nic się nie działo przez kilka miesięcyDariusz Paduch, Ostatnie sowieckie myśliwce dwupłatowe, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 90-98, .
W lutym 1938 roku obydwaj konstruktorzy zostali wezwani do Moskwy, gdzie nakazano im kontynuować projekt. 13 września 1938 roku zakończyli oni projekt wstępny z nowym silnikiem M-88 i hermetyzowaną kabiną pilota. Obydwaj jednak, wraz z niewielkim zespołem współpracowników musieli opuścić Gorki, gdyż tamtejsza fabryka nie była w stanie podjąć się budowy kolejnego prototypu i przenieść do Fabryki Nr 207 znajdującej się w Dołgoprudnyj pod Moskwą. I tu jednak aż do kwietnia 1939 roku prace nie posunęły się do przodu. Z jednej strony widoczna była niechęć pracowników fabryki do przybyszów z Gorki, z drugiej strony fabryka zaangażowana była w program budowy sterowców.