„Gustave Zédé” (1893)., natomiast nazwa bliźniaczej jednostki „Néréïde” nawiązywała do mitologicznych greckich nimf morskich – nereid.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Ukończenie budowy „Gustave Zédé” (Q92)Arsenal de Cherbourg luty 1911 20 maja 1913 październik 1914 „Néréïde” (Q93) lipiec 1911 9 maja 1914 styczeń 1916
Dane taktyczno–techniczne Jednostki typu Gustave Zédé były dużymi, oceanicznymi okrętami podwodnymi. Długość całkowita wynosiła 74 metry, szerokość 6 metrów i zanurzenie 3,74 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 849 ton („Néréïde” 820 t), a w zanurzeniu 1098 ton („Néréïde” 1047 t). „Gustave Zédé” napędzany był na powierzchni przez dwie 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania systemu Delaunay-Belleville o łącznej mocy 3500 koni mechanicznych (KM), do których parę dostarczały dwa trójwalczakowe kotły wodnorurkowe , natomiast „Néréïde” posiadał dwa 8-cylindrowe, dwusuwowe silniki Diesla Schneider-Carels o łącznej mocy 2400 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny, identyczny w obu okrętach, stanowiły dwa silniki elektryczne Schneider-Carels o łącznej mocy 1640 KM. Dwuśrubowy układ napędowy zapewniał prędkość 17,3 – 17,5 węzła na powierzchni i 11,5 węzła w zanurzeniu („Néréïde” 10,5 w.).