Nawiązywano tam nowe znajomości, omawiano kulturalne nowości i wydarzenia.
Wybór kaw w menu ograniczał się do trzech pozycji - "Malien'kij prostoj" (ros. Маленький простой), "Malien'kij dwojnoj" (ros. Маленький двойной) i "Bolszoj dwojnoj" (ros. Большой двойной).
Kawiarnię zamknięto w 1989 roku. Po remoncie w budynku Sajgonu otworzono sklep ze sprzętem audio.
Znani bywalcy o Sajgonie "W czasach mojej młodości, w latach sześćdziesiątych, Sajgon był miejscem, gdzie gromadzili się młodzi poeci, artyści, którzy potem przekazali pałeczkę muzykom rockowym i hippisom..." – Aleksandr Żytiński, Wywiad z Borisem Griebienszczikowem i Wsiewołodem Hakkiełem, 1988."W Sajgonie pojawiłem się na początku lat 80., gdy zacząłem pracować jako kinooperator w kinie Titan. W porze obiadowej często spotykaliśmy się z przyjaciółmi przed Sajgonem. Przypatrywaliśmy się ludziom i milicjantom. Oni zawsze chodzili wokół Sajgona i zatrzymywali tych, którzy wyglądali na "niepodporządkowanych". Irokez na głowie, buty z ostro zakończonymi czubkami, pocięty krawat, ciemne okulary - wszystko to było odczytywane jako "niepodporządkowanie". Szczególne starania podejmował oddział złożony z komsomołców i studentów. Bywało, że zabierali mnie na posterunek celem wytłumaczenia mojego wyglądu po trzy razy w ciągu dnia.