Razem z chłodnicą oleju i cieczy umieszczono również chłodnicę międzystopniową sprężarki, ale wlot powietrza do niej znajdował się tuż za kołpakiem śmigła na przodzie kadłuba. Zastosowany układ podwozia przypominał rozwiązanie zastosowane w MB-3. Jednak z uwag na obecność wlotu powietrza pod kadłubem i chłodnic, wydłużono goleń tylnego kółka ogonowego. Dzięki takiemu rozwiązaniu oraz przesunięciu kabiny pilota do przodu, podczas kołowania na ziemi pilot ze swojej kabiny dysponował znakomitą widocznością. Niewielkim problemem, występującym podczas kołowania samolotem pod słońce, był efekt stroboskopowy, jaki widział przed sobą pilot. Zastosowane w samolocie przeciwbieżne śmigła mijały się dokładnie na godzinie dwunastej. Zjawisko to występowało przy niewielkiej prędkości obrotowej i nie zachodziło podczas lotu. W maszynie zastosowano 12-cylindrowy silnik rzędowy w układzie V Rolls-Royce Griffon 83 z dwustopniową dwubiegową sprężarką. Jednostka dysponowała mocą startową 1900 KM i maksymalną, ograniczoną do 5 minutowego działania, 2305 KM na wysokości 168 metrów i 2060 KM na wysokości 4785 m. Silnik napędzał przeciwbieżne, sześciołopatowe śmigło Rotol o średnicy 3,81 m.