W czerwcu-lipcu 1943 był zastępcą dowódcy 737 myśliwskiego pułku lotniczego, a od lipca 1943 do grudnia 1944 dowódcą 88 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, od czerwca do października 1943 walczył na Froncie Woroneskim, a od października 1943 do grudnia 1944 1 Ukraińskim, brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji kijowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej i lwowsko-sandomierskiej, w grudniu 1943 w rejonie Kijowa został ranny. Od grudnia 1944 do maja 1945 był zastępcą dowódcy 2 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, a w maju 1945 dowódcą 5 gwardyjskiego myśliwskiego pułku lotniczego, uczestniczył w operacji sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Wykonał łącznie 415 lotów bojowych, w 100 walkach powietrznych strącił osobiście 13 i w grupie 13 samolotów wroga. Po wojnie do grudnia 1945 dowodził myśliwskim pułkiem lotniczym w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1950 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, od czerwca 1950 do grudnia 1954 dowodził 170 gwardyjską myśliwską dywizją lotniczą w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1956 ukończył Wyższą Akademię Wojskową.